Patricia Mensink

De straten verlaten

Eindeloos daalt de stroom aan water neer

De wind gaat als een razende tekeer

De straten lopen langzaam onder

Her en der gaat er een auto kopje onder

Bliksemschichten

Kortsluiting, knipperende neonlichten

Het lijkt maar niet te stoppen

Maar Plotseling word het stil

Is het eindelijk voorbij

Mensen gluren stiekem uit hun ramen opgelucht en blij

Een keihard geluid

De wind begint te zingen

Overal ramen die springen

Gillende mensen

Huilend ,smekend roepen zij hun wensen

De aarde begint te schuiven

Alles verwoestend

Niets overgeslagen

Begint er al iets te dagen

Mama is boos

Mama is heel boos

Jullie mensen

Alles hebben jullie genomen

Alles al mijn prachtige bomen

Mijn dieren vraten jullie op

Helemaal tot aan het bot

Mijn zeeën leeg gevist

Miljoenen jaren werk gewist

Mijn lichaam uitgehold

Er is genoeg met Moeder Aarde gedold

Alles hebben jullie mij ontnomen

Het is op , de tijd is nu gekomen

De aarde verlaten

Slechts gevuld met grote gaten

Mama heeft weer rust

Voor nu is ze even gesust

 

Patricia Mensink

Toon meer

Related Articles

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Bekijk ook

Close
Close