Joan van Wijnen

Eerst zien en dan geloven

De grootste rem op het creatieve proces

Het is eerst geloven en dan zien. Zoals in het recept van een cake, alle ingrediënten zijn aanwezig. Maar,
zoals ook in het recept van een cake, je moet ze wel op de juiste volgorde toevoegen en bakken.
Wanneer je de eieren, bloem, suiker en boter eerst in de oven doet, wordt het nooit een cake.

En zo zal er ook geen nieuwe realiteit ontstaan, wanneer we uit blijven gaan van wat ons gezegd wordt te
geloven.

Op dit moment geloven velen van ons, dat de wereld gebaseerd is op rationele besluitvorming. Dat wat
de wetenschap bewezen heeft dat dat onze realiteit is. De economie, dat is wat ons gelukkig maakt. Dat
is wat de mensheid verdere voort uitgang zal geven. Werkelijk???!!!

Ik zie ons klimaat verslechteren onze gezondheid,, lichamelijk en geestelijk achteruit hollen. Dus misschien is het wel eens tijd voor een nieuw paradigma. Een zienswijze, die ons werkelijk brengt naar een wereld waar alles in balans is.

Ons wordt verteld dat geloof, uit den boze is en alleen maar geschikt voor mensen, die niet de
werkelijkheid aan kunnen. Nu ben ik absoluut geen kerkganger. Om eerlijk te zeggen is dat een plek,
waar je mij niet snel zal vinden. Tenzij de voorganger een werkelijk spiritueel leider is. Helaas hebben we
het kind hier wel met het badwater weggegooid.

Want het laat ons ook een andere realiteit zien, dan de materiële wereld waar we nu in leven. Wel sterk ingekaderd om ons niet wijzer te maken, maar het kan ons wel aanknopingspunten geven.
Dat wat we zien bepaald wordt door wat we geloven is met een simpel voorbeeld aan te tonen.

Wanneer je iets in je leven ervaart, zie je overal mensen en reclame-uitingen om je heen, die jou er op
wijzen wat de mogelijkheden zijn. Een mooie anekdote uit mijn persoonlijk leven is het volgende verhaal.
Bij mij gaat altijd ’s morgens een klokradio aan om mij voorzichtig te waarschuwen, dat er weer een
nieuwe dag begonnen is. Bij het schoonmaken verschuift het nog weleens van zender.

En dit keer zat ik dus in een programma waar gesproken werd, dat er in de opdracht van de brandweer in Baarn gele driehoekjes op de weg geschilderd waren. Dit om het gemakkelijk te maken om de watertappunten te
vinden wanneer er brand was. “Slim idee” dacht ik nog, voordat ik de radio een klap gaf om nog negen
minuten te kunnen doorslapen. Toen ik, die dag door mijn eigen dorp liep, zag ik overal gele driehoekjes.

En zo aan de staat te zien, waren die er niet gisteren opgeschilderd. Voor die tijd nooit gezien en vanaf
dat moment kan ik het ook niet meer vergeten. Dit is een treffend voorbeeld, hoe we informatie filteren.
Dat is ook nodig anders zouden we volledig de weg kwijtraken. Dus alleen waar we ons op focussen komt
ons bewustzijn binnen.

En waar we ons op focussen wordt geprogrammeerd door de mensen, die de werkelijke touwtjes in handen hebben. Maar niemand kan ons tegen houden om van gedachten te veranderen, zodat we werkelijk ons lot in eigen handen nemen.

Mijn zoon heeft mij de afgelopen 12 jaar een heel ander mensbeeld laten zien en ervaren. Ieder mens is
tot mooie creaties in staat en we zijn niet afhankelijk van welk stelsel en mens dan ook om onze eigen
creaties vorm te geven. Hij laat ook zien, dat co-creatie de prachtigste en krachtigste vorm is om van
deze aarde weer een paradijs te maken.

Het belangrijkste is dat we leren om weer ons hart onze richting te laten bepalen. Ons rationeel denken mag daar ondergeschikt aan zijn. Ik heb van hem geleerd, dat mijn gevoelsleven rijk is en mij op plekken brengt, die onverwacht maar zo verrijkend in mijn leven zijn.

Hij heeft me geleerd om mij te focussen op wat er in mijn lichaam gebeurt. Omdat het mij verteld hoe ik
mijn leven in balans kan brengen en houden. Hij heeft me geleerd dat er in plaats van vijf, negen
zintuigen zijn. Dat deze allemaal een eigen gewaarwording en functie hebben. Sommige zijn nodig om
onze positie in de 3-D te bepalen.

Anderen zijn er om ons daar te laten zijn waar kansen zich aandienen en ons te behoeden voor gevaren in de toekomst. En het zijn onze emoties, die werkelijk alles in beweging brengen. Het is ons spiritueel bewustzijn, dat we ons pad onverschrokken kunnen lopen, omdat we elk moment wanneer we dat willen de liefdevolle eeuwigheid kunnen ervaren.

Maar het begint met te beseffen dat we eerst moeten geloven, voordat we kunnen zien.

Joan van Wijnen

Toon meer

Related Articles

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Bekijk ook

Close
Back to top button
Close